ప్రపంచ కార్మికుల హక్కుల పోరాటాలకు ప్రతీకగా నిలిచే మే డే (అంతర్జాతీయ కార్మిక దినోత్సవం) ప్రతి సంవత్సరం మే 1న జరుపుకుంటారు. ఈ దినోత్సవం ఆవిర్భావానికి చికాగోలోని హేమార్కెట్ సంఘటన కీలక పాత్ర పోషించింది. 1886 నాటి ఈ సంఘటన, 8 గంటల పని దినం కోసం కార్మికులు చేసిన పోరాటాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.
1886, మే 1న చికాగోలో కార్మికులు 8 గంటల పని దినం డిమాండ్ తో నిరసనలు చేపట్టారు. మే 4న జరిగిన హింసాత్మక సంఘటనలో అనేక మంది కార్మికులు ప్రాణాలు కోల్పోయారు. ఈ సంఘటన మే డే చరిత్రలో ఒక కీలక అధ్యాయంగా నిలిచిపోయింది. కాలక్రమేణా, ఈ సంఘటన జరిగిన ప్రదేశాన్ని చారిత్రక ల్యాండ్ మార్క్ గా గుర్తించారు మరియు అమరులైన కార్మికులకు స్మారక చిహ్నాలను నిర్మించారు.
ప్రపంచవ్యాప్తంగా మే డేను అంతర్జాతీయ కార్మిక దినోత్సవంగా జరుపుకుంటారు, అయితే అమెరికాలో దీనిని 'లాయల్టీ డే'గా కూడా వ్యవహరిస్తారు. అనేక దేశాలు ఈ రోజును ప్రభుత్వ సెలవు దినంగా ప్రకటించాయి. 1889-1890 మధ్యకాలంలో యూరప్ తో సహా అనేక దేశాల్లో కార్మిక ఉద్యమాలు ఊపందుకున్నాయి, 8 గంటల పని విధానం ప్రధాన డిమాండ్ గా మారింది.
బ్రిటన్ లోని హైడ్ పార్క్ లో 1890లో జరిగిన భారీ ప్రదర్శన, 8 గంటల పనివేళల డిమాండ్ ను బలంగా వినిపించింది. ఇదే తరహాలో ఇతర దేశాల్లోనూ ఉద్యమాలు జరిగాయి. 1892లో అమెరికాలో కార్మికుల పని గంటలను 8 గంటలకు పరిమితం చేస్తూ చట్టం తీసుకురాబడింది. చికాగో సంఘటనలో మరణించిన కార్మికుల స్మారకార్థం మే 1ని కార్మిక దినోత్సవంగా జరుపుకోవాలనే ఒప్పందం కుదిరింది. అప్పటి నుండి, మే డే పోరాటాలు మరియు నిరసనలకు వేదికగా మారింది.
భారతదేశంలో, 1862లోనే కలకత్తాలో కార్మికులు నిర్ణీత పనిగంటల కోసం సమ్మె చేశారు. అయితే, 1920లో ట్రేడ్ యూనియన్లు ఏర్పడిన తర్వాత కార్మిక చైతన్యం పెరిగింది. దీంతో 1923లో భారతదేశంలో మొదటిసారి మే డేను అధికారికంగా పాటించారు. ప్రస్తుతం, భారతదేశంలో మే డేను సెలవు దినంగా జరుపుకుంటున్నారు మరియు ట్రేడ్ యూనియన్లు ఈ రోజున వివిధ కార్యక్రమాలు నిర్వహిస్తాయి.
